Gesubsidieerde agrarische soldaten speerpunt voor de agrarische sector?

Het valt op dat op de begroting van 2017, SRD 3 miljoen aan subsidie is opgenomen voor doorstart van het agrarisch bedrijf “von Freiburg” te Saramacca. Dit is temeer opmerkelijk omdat deze subsidie op de begroting van het ministerie van Defensie staat en niet op het ministerie van LVV, zoals verwachtbaar zou zijn. Ondertussen is bekend geworden dat ook de verlieslatende en daarom reeds gesloten cassave fabriek te Para in handen komt van het leger. Dit allemaal met het argument dat het leger omgevormd moet worden tot een “ontwikkelingsleger”. Staatsbedrijven in de agrarische sector zijn al jaren niet productief gebleken en vele zijn reeds gesloten. Continue reading “Gesubsidieerde agrarische soldaten speerpunt voor de agrarische sector?”

Samenleving zal nog inleveren in 2017

Het volk wordt bewust in de war gebracht met verkeerde interpretaties van macro-economische cijfers. Zowel Standard and Poor als het Internationaal Monetair Fonds (IMF) voorspellen nog een krimp van de Surinaamse economie voor dit jaar. Dat de krimp minder zal zijn dan vorig jaar is inderdaad hoopvol. Maar het betekent nog steeds dat het volk zal moeten inleveren in 2017. Dit zegt Henk Ramnandanlal, ondervoorzitter van de PALU.
 
Ook doet de regering volgens de PALU-topper voorkomen alsof er geen ander beleid mogelijk zou zijn geweest. “We konden eerder op dit punt van monetaire stabiliteit belanden door een bewust en doordacht gevoerd beleid om de productie te stimuleren in combinatie met bezuinigingsmaatregelen. Bovendien zal deze stabiliteit verduurzaamd moeten worden door de aanpak van de hardnekkige problemen in de structuren van onze economie en samenleving. Opeenvolgende regeringen hebben te weinig oog hiervoor ondanks de oproep van diverse deskundigen. Ook de PALU-fractie onder de vorige regering heeft continu aandacht hiervoor gevraagd, echter heeft ze niet voldoende ondersteuning gekregen vanuit de toenmalige coalitie,” stelt Ramnandanlal.
 
Wat zeker is, is dat de huidige monetaire stabiliteit in elk geval niet gelegen heeft aan het financiële ‘op en neer’ beleid van de regering in de afgelopen twee jaren, meent de politicus. Anders was deze stabiliteit reeds eerder bereikt. Dat de structurele problemen aangepakt moeten worden, willen wij deze toevallige stabiliteit verduurzamen, is ook wat vaststaat.
 
Het is inmiddels de derde keer na 1987 dat Surinamers massaal gemobiliseerd worden om te protesteren op straat tegen het regeerbeleid. Maar dit heeft tot nu toe niet erin geresulteerd dat de structurele crisis die wij al van voor 1975 doormaken, blijvend is opgelost en/of dat er aanzetten daartoe zijn gegeven, stelt Ramnandanlal. Deze structurele crisis uit zich op alle vlakken van de samenleving waardoor de huidige financiële crisis nog harder voelbaar is. Een structurele crisis die reeds jaren zichtbaar is in het onderwijs met onder andere neergaande slagingspercentages, ons bestuurlijk systeem (regering, parlement en rechterlijke macht) dat nog steeds onvoldoende transparant functioneert, de economie die eenzijdig afhankelijk is van de mijnbouw, de huisvesting die voor grote groepen niet betaalbaar is, de gezondheidssector die nog steeds kampt met een financieringsprobleem en daardoor onvoldoende toegankelijk is voor grote delen van het volk en het ontbreken van enige vorm van ruimtelijke ordening met een chaotische inrichting van wegen, verkeer en stedelijke/agrarische/productie gebieden en wildgroei van verkavelingsprojecten.
 
Met prioriteit zullen investeringen in de duurzame productiesectoren op gang gebracht moeten worden, met een geïntegreerde aanpak van ons onderwijs en ruimtelijke ordening. Dit zal gepaard moeten gaan met een mentaliteitsombuiging bij het volk, benadrukt Ramnandanlal. De ondernemingszin onder de Surinamers moet worden gestimuleerd. De vele verdienmogelijkheden in toerisme, de agrarische sector en dienstensector moeten op deze wijze eindelijk tot ontwikkeling gebracht. Dit zal niet alleen meer stabiliteit en vertrouwen brengen, maar ook meer inkomsten creëren voor de overheid. “Ondanks de laatste oproepen, ook uit de eigen NDP-coalitie fractie, zien we helaas te weinig in het huidige regeerbeleid dat hierop is gericht. Gegeven de monetaire reserves en de laatste leningen, is er voldoende geld hiervoor, net zoals onder opeenvolgende regeringen Venetiaan en Bouterse I. Maar kennelijk ontbreekt helaas nu ook weer de politieke wil of zijn ook de huidige beleidsmakers niet kundig genoeg om deze wens tot uitdrukking te brengen in het regeerbeleid,” stelt de PALU-ondervoorzitter.

Gepensioneerden niet afschepen met woord spelletjes

Gepensioneerden niet afschepen met woord spelletjes

De tegemoetkoming van SRD375 die de actief dienende ambtenaren krijgen ingaande eind mei wordt door de regering ‘koopkracht versterking’ genoemd, en vormt volgens deze redenering geen deel van het inkomen. De welvaartsvaste pensioenen van de gepensioneerden zijn gekoppeld aan het inkomen van de ambtenaren. En omdat het gaat om ‘koopkracht versterking’ en niet om verhoging van het inkomen, daarom zouden de gepensioneerde ambtenaren geen aanspraak daarop maken. De PALU is van mening dat de regering er goed aan doet om de gepensioneerden niet af te schepen door met woorden te spelen. Continue reading “Gepensioneerden niet afschepen met woord spelletjes”

PALU vraagt aandacht president voor niet misgaan schooljaar

PALU vraagt aandacht president voor niet misgaan schooljaar

In de kwestie van de BVL lijkt het erop dat een oplossing is bereikt aangezien de leerkrachten hebben besloten om ingaande vandaag, donderdag 11 mei, weer naar school te gaan. Maar het is duidelijk dat dit laatste niet van harte gebeurt. Ook hier is het vertrouwen verloren gegaan door het niet nakomen van gemaakte afspraken. En er moet daarom alles aan worden gedaan om de stemming niet te laten omslaan waardoor het schooljaar alsnog verloren gaat. Continue reading “PALU vraagt aandacht president voor niet misgaan schooljaar”

Politieke sfeer pro-contra brengt ons nergens

De huidige politieke sfeer van confrontatie, politiek beïnvloede stakingen en ‘pro-contra’ zal ons wederom nergens leiden. In deze politieke sfeer gaat het slechts om personen en politieke partijen in de regering die ‘naar huis moeten’. Er wordt bewust geen ruimte gecreëerd om te discussiëren over beleid en blijvende oplossingen die ons uit de huidige structurele problemen zouden moeten halen. We moeten leren uit onze geschiedenis en begrijpen dat dit politiek gedrag in onze politiek voering ons ook in het verleden nergens heeft gebracht.

Willen we uit de huidige problemen geraken dan zullen we vooral durven om onszelf in de spiegel aan te kijken. De oppositie partijen die nu op straat lopen hebben dit reeds in het verleden gedaan. Onder de regering Wijdenbosch zijn mensen massaal gemobiliseerd door hen. Dit leidde indirect tot een verlies van de meerderheid in DNA waardoor er toen vervroegde verkiezingen werden uitgeschreven. Onder de daaropvolgende regeringen Venetiaan bracht de huidige NDP coalitie ook massa’s op de been vanwege de harde maatregelen die toen genomen werden. Ondanks dat er meer dan een miljard aan ontwikkelingshulp werd ontvangen en de stijgende goudprijzen, kwamen de regeringen Venetiaan niet verder dan het ‘sparen’ van een monetaire reserve van SRD 750 miljoen en een devaluerende SRD in 2010. Nu in 2017 zien wij weer het omgekeerde waar wederom het volk wordt gemobiliseerd en misleid alsof het slechts zou gaan om deze of gene te vervangen, en dan lossen alle problemen vanzelf wel op; “elke regering zou beter zijn dan de huidige zittende regering”.

Deze ouderwetse politiekvoering kennen we nog uit de koloniale tijd toen de grootste, etnische georganiseerde VHP en de NPS continu lijnrecht tegenover elkaar stonden. Toen werd er ook angst opgewekt voor elkaar als Surinamers en werd er geen ruimte gecreëerd voor inhoudelijke discussies. Deze wijze van politiek voering heeft immers niet geleid tot een blijvende oplossing van structurele problemen zoals de nog slecht toegankelijke gezondheidszorg, lage slagingspercentage in ons onderwijs, de eenzijdige afhankelijkheid van de Surinaamse economie van de mijnbouw, de niet transparante overheidshuishouding, slechte huisvesting of de steeds harder wordende criminaliteit.

Fundamentele kritiek
De huidige regering blinkt momenteel uit in het uitvoeren van een ‘trial and error’ beleid en verergert daarmee alleen maar de huidige financiële problemen. Maar de kritieken en daarmee de oplossingen moeten veel fundamenteler zijn dan slechts het vervangen van personen en partijen. Er zijn een paar uitdagingen waar wij als Suriname voor staan die slechts opgelost zullen worden indien wij met ons allen eens worden over een oplossingsgericht beleid op lange termijn.

Corruptie en verspilling bijvoorbeeld zal niet worden opgelost indien wij slechts personen en politieke partijen vervangen. Specifieke gevallen van vermoedelijke financiële wantoestanden moeten onderzocht worden. Maar al decennia lang hebben we hiermee te maken en weten we dat de overheid onvoldoende transparant is. We weten dat onze overheid ingericht is om ‘manipuleerbaar’ te zijn door de toenmalige kolonisator. Willen we corruptie en verspilling verminderen dan zullen we niet alleen meer wetten en instituten in het leven moeten roepen als onderdeel van ons anti-corruptie beleid. Maar de grootste uitdaging is het veranderen van de koloniale overheidscultuur van ‘patronage’ en ‘no-spang, ik regel het wel voor je’.

Samenwerken en eenheid
We moeten begrijpen dat we een aantal ‘hardnekkige’ problemen moeten aanpakken die ingebakken zijn in ons bestuurlijk systeem en cultuur. Daarvoor zal een lange termijnbeleid ontwikkeld moeten worden, anders zullen we over 10 jaren weer op straat komen om een andere president ‘naar huis’ te sturen vanwege ‘corruptie en verspilling’. Samenwerken en eenheid in lange termijn denken over minimaal de Surinaamse economie, ons onderwijs en het bestuurlijk systeem zal de basis zijn voor een blijvende groei en bloei van ons land, welke regering dan ook die hierna komt. En de huidige sfeer van confrontatie brengt ons helaas alleen weer terug naar ons koloniaal verleden, angst voor elkaar en daarmee nog verder van huis.

Henk Ramnandanlal
PALU-ondervoorzitter

Een stabiele koers is nodig om de economie weer op gang te brengen

In reactie op de recente belofte van de president om de dollarkoers omlaag te brengen zegt de ondervoorzitter van de PALU, Henk Ramnandanlal, dat koersverlaging alleen mogelijk is als het volk nog meer zal inleveren. Voor de tweede keer is vanuit de regering beloofd dat de koers omlaag gebracht zal worden, ondanks dat die belofte eerder niet waar gemaakt kon worden. De stijging van de koers heeft ernstige gevolgen voor de economie, maar vooral voor het volk. Het klinkt hoopgevend als de koers weer omlaag gebracht zal worden, maar eigenlijk is het ondoordacht en voorts misleidend. Het aankondigen van omlaag brengen van de koers is alleen stoere taal maar zal de noden niet verlichten, maar juist verergeren, aldus Ramnandanlal.

VRAAG EN AANBOD
De US dollar koers omlaag brengen zal veel vergen van de Surinaamse samenleving, legt Ramnandanlal uit. De koers wordt namelijk bepaald door vraag en aanbod van de US dollars. Als de koers omlaag zal worden gebracht dan zal dat gebeuren door, of een afname van de vraag naar dollars, en/of een toename van het aanbod van dollars. Afname van de huidige vraag zal in principe weer het gevolg zijn van afname van de koopkracht en verdere inkrimping van de economie. Het zal in realiteit betekenen dat de Surinaamse bevolking verder zal moeten verarmen om in de huidige situatie de vraag naar dollars verder te laten verminderen.

Ramnandanlal: “In het andere geval, kan de overheid de koers ook laten dalen door het aanbod van US dollars te verhogen. Onze (geleende en/ of zelf verdiende) deviezen zullen dan ingezet worden om te kunnen voorzien in de vraag naar US dollars. Feit is dat de importen van consumptieve producten het grootste aandeel hebben in de vraag naar US dollars. Dus in plaats van investeringen in de exportproductie, die op kort termijn deviezen kunnen genereren, zal de regering in deze situatie honderden miljoenen aan US dollars inleveren om een lagere koers tot stand te brengen. Bovendien wordt wederom een schijnwelvaart en een hoog niveau van consumptie geschapen zonder dat er echt verdiensten tegenover zullen staan.”

Voorts is het niet voordelig om de dollarkoers omlaag te brengen omdat een aantal particuliere ondernemers de voorzieningen van hun werknemers reeds hebben aangepast aan de nieuwe omstandigheden. Ook zijn de prijzen in de winkels en de prijzen van diensten reeds aangepast aan de nieuwe koers.

ECONOMISCH NIET VOORDELIG
Op dit moment proberen om de dollarkoers omlaag te brengen, nadat het zo uit de hand is gelopen zal kennelijk alleen gebeuren omdat de president dat heeft beloofd. En niet omdat het economisch voordelen biedt. De president weet dat de koers een uitdrukking is van de verhouding van SRD’s en US$’s in de samenleving. Ramnandanlal vraagt zich af welk doel gediend wordt met het omlaag willen brengen van de koers. Heeft iemand er al over nagedacht of en zo ja, hoe de winkelprijzen daarmee in overeenstemming zullen worden gebracht. De ervaring leert dat prijzen meestal wel gemakkelijk omhoog gaan met bijvoorbeeld de koers, maar dat ze heel moeilijk weer omlaag komen wanneer de koers omlaag gaat.

STABIELE KOERS
Volgens het ex-assembleelid is werken naar een stabiele koers daarom beter. De verarming is daarmee niet weggemaakt, maar tenminste kunnen Surinamers weer plannen en wordt de economie weer voorspelbaar. De onzekerheid wordt daarmee weggenomen, vertrouwen hersteld en lange termijn plannen kunnen weer met meer nauwkeurigheid opgesteld worden. Ook de prijzen van consumptie goederen zullen stabiliseren. De schaarse deviezen kunnen dan beter ingezet worden om de (duurzame) exportproductie te verhogen. Hiermee zal de koopkracht van de Surinaamse samenleving blijvend verbeterd worden, aldus Ramnandanlal.

Misdaad ontmoedig je niet, misdaad voorkom je

PARAMARIBO – Illegaal vuurwapenbezit is niet langer een simpele overtreding, maar een misdrijf waarop directe aanhouding staat. “Het argument dat een verhoging van de boete (voor illegaal wapenbezit) naar maximaal 50.000 SRD misdaad ontmoedigend zal werken, is naar mijn mening misplaatst.” Dit zegt assembleelid Cleon Gonsalves Jardin de Ponte van de Progressieve Arbeiders- en Landbouwers Unie (Palu) in het kader van de Vuurwapenwet, die dinsdag tijdens De Nationale Assemblee-vergadering is behandeld.

In sommige landen in het Midden-Oosten wordt bij diefstal de hand van de dader afgehakt, maar dat weerhoudt anderen niet om te stelen. “Misdaad ontmoedig je niet, misdaad voorkom je”, stelt hij. Het verschuldigde bedrag voor een vuurwapenvergunning zal worden verhoogd van SRD 80 naar SRD 2400. Voor het verlengen van de vuurwapenvergunning moet men SRD 2000 neertellen. Dit maakt de partij bekend in haar persbericht. Gonsalves noemt deze bedragen irreëel.

Volgens hem heeft DNA als volksvertegenwoordiging zich niet heeft kunnen uitspreken over de stroomverhogingen. “Als dat wel was gebeurd dan was het doorvoeren van de stroomverhogingen misschien anders verlopen”, meent hij. Nu de volksvertegenwoordiging zich wel mag uitspreken over de verhoging van het tarief voor een vuurwapenvergunning, vraagt hij de regering om de verhoogde bedragen aan te passen. Anders zal het ontwerp de goedkeuring van de Palu-fractie niet krijgen.

Ook zullen de wijzigingen van de Vuurwapenwet het mogelijk maken dat voortaan bij Staatsbesluit de genoemde bedragen mogen worden aangepast. Het wel of niet aanpassen van de bedragen zal dan geheel worden overgelaten aan de regering. In de huidige situatie heeft De Nationale Assemblee als vertegenwoordiger van het volk de mogelijkheid om als beschermer van het volk op te treden.

8 December Strafproces Boet Verder in aan Geloofwaardigheid

logo1Bij de voortzetting van het 8 december strafproces op 15 februari j.l. heeft de President van de Krijgsraad wederom een procedure gevolgd die totaal niet in overeenstemming lijkt te zijn met de geldende wetten. In dit geval betrof het de wijze van voortzetting van het proces tegen de hoofdverdachte, dat in januari formeel was opgeschort om een geheime getuige a charge door de Rechter Commissaris te doen horen.

Het 8 december proces was in januari van dit jaar opgeschort omdat er sprake was van een geheime getuige van het Openbaar Ministerie die door de Rechter Commissaris (RC) nog gehoord zou moeten worden. De getuige is kennelijk niet voor het verhoor verschenen en de krijgsraad heeft besloten het opgeschorte proces – tegen de geldende wettelijke voorschriften in – dan maar gewoon voort te zetten. Echter, alvorens het proces voorgezet zou kunnen worden, zou volgens artikel 302 van het Surinaamse wetboek van Strafvordering de vervolgingsambtenaar, in dit geval de Auditeur Militair Mr. Elgin, eerst op de hoogte moeten worden gesteld van het feit dat het verhoor door de RC niet meer heeft plaatsgevonden en dat het beoogde nadere onderzoek dat de aanleiding tot de schorsing door de krijgsraad had gevormd, als afgesloten wordt beschouwd. Deze mededeling moet door de RC aan de vervolgingsambtenaar – en niet aan de rechter(!) – gedaan worden. Ook de advocaat van de verdachte die bij het verhoor betrokken had willen zijn zou in principe aldus moeten zijn geïnformeerd.

Bij aanvang van het proces maandag las de president van de krijgsraad echter een aan haar gerichte brief van de RC voor, waarin over het niet verschijnen van de getuige mededeling werd gedaan, terwijl uit verklaringen van Elgin, die hierna het woord kreeg, bleek dat hij niet formeel op de hoogte was gesteld door de RC en hij vroeg meer ruimte om de getuige alsnog te verhoren. Advocaat Kanhai wees de vervolgingsambtenaar erop dat dit tegen de wet was en wierp een incident op waarna de zitting door de President van de Krijgsraad, Mr. Valstein-Montnor, werd geschorst. Opmerkelijk was dat na de schorsing Elgin verklaarde toch door de RC op de hoogte te zijn gesteld en wel tijdens telefonisch contact dat hij in het weekend met de RC zou hebben gehad. De President zag hierin reden genoeg om het proces gewoon voort te zetten, zonder acht te slaan op de tegenstrijdige informatie van de Auditeur Militair.

Met dit besluit lijkt in het 8 december strafproces de Surinaamse wetgeving wederom zonder enige schroom opzij te zijn gezet en heeft dit proces verder aan geloofwaardigheid ingeboet. Het is immers duidelijk, dat ook als de Auditeur Militair de RC in het weekend zou hebben gesproken, de zitting van afgelopen maandag dus al de vorige week onwettig op de rol moet zijn gezet, nadat de President van de Krijgsraad met de RC had overlegd. “Een zeer gevaarlijk precedent”, zegt de voorzitter van de PALU, Jim Hok, desgevraagd. Hij vervolgt met te zeggen dat de betoonde verstrengeling van de vervolging en de rechtsprekende instantie absoluut niet geoorloofd is. Hok zegt dat de PALU liever een ander proces had gezien waarbij waarheidsvinding centraal zou staan. Maar nu eenmaal voor dit strafproces is gekozen, was de hoop van de PALU gevestigd op een goed, onpartijdig en gedegen proces zoals dat in een goed werkende democratie zou moeten plaatsvinden. Volgens de voorzitter is op diverse momenten tijdens het 8 december proces deze hoop de grond ingeboord.

Al bij het begin van dit proces zijn grove fouten gemaakt door het vervolgingapparaat. Zo zijn bij de betekening van de dagvaardingen aan de verdachten in december 2007 de artikelen 98 van het Wetboek van Strafrecht met de voeten getreden. Deze artikelen regelen heel precies de wijze waarop de kennisgeving van verdere vervolging aan een verdachte moet worden betekend om de verjaring van een strafbaar feit te stuiten en een geldige rechtsgang mogelijk te maken. Alles op straffe van nietigheid van de betreffende dagvaarding als niet aan het wettelijke voorschrift is voldaan. Van een groot aantal verdachten, waaronder de z.g. hoofdverdachte, zou op grond hiervan de dagvaarding nietig moeten worden geacht en het tegen hen gevoerde 8 december proces niet rechtsgeldig.

Door de advocaat Mr. Irvin Kanhai is bij de toelichting van zijn desbetreffende exceptie, op niet mis te verstane wijze in de rechtszaal gesteld, dat de toenmalige Auditeur Militair op dat vlak fraude heeft gepleegd om de schijn te kunnen wekken dat aan de betreffende wetgeving zou zijn voldaan. In haar tussenvonnis ter zake van de door Kanhai opgeworpen excepties heeft de President van de Krijgsraad met geen woord over deze kwestie gerept en is het “strafproces “ rustig voortgegaan. (Men heeft aldus ervoor gekozen om de wet naast zich neer te leggen). Volgens Hok doet deze werkwijze onze jonge democratie absoluut helemaal geen goed.

Paramaribo, 15 februari 2010
PALU Secretariaat voor PR en Massacommunicatie (+597) 8802415

Beeldenpark voor nationale helden

logo1“We moeten maar een beeldenpark maken om zoveel mogelijk standbeelden van alle nationale helden een plaats te kunnen geven, want het wordt op deze manier toch wel een beetje dringen op of rond het Onafhankelijkheidsplein. Dit zegt PALU voorzitter Jim Hok, reagerend op de nieuwe serie standbeelden die er lijkt aan te komen.
De PALU voorzitter stelt dat het zo vaak gezegd is dat we onze helden, onze grote zonen en dochters  moeten eren, dat wanneer dat dan ook gebeurt, je daar in principe weinig tegen kunt inbrengen. Maar er is ook een andere uitdrukking en die luidt “overdaad schaadt”. Nadat wij niet zolang terug een aantal belangrijke straatnamen hebben zien veranderen moeten we straks op of om het Onafhankelijkheidsplein ook nog plaats maken voor een nieuwe bezending standbeelden. Dit geeft toch wel aanleiding tot het plaatsen van enkele kanttekeningen, aldus Hok.
In de eerste plaats is het de vraag of er voor iedere politieke leider die dan zonodig geëerd moet worden een straatnaam veranderd moet worden of een standbeeld op of rond het Onafhankelijkheidsplein moet komen. Als er dan toch een standbeeld moet komen, waarom dan niet gewoon op het eigen partijterrein?

Niet minder belangrijk is de indruk dat deze nationale helden toch wel een beetje eenzijdig lijken te worden gekozen uit de eigen kleine kring van de nu aan de macht zijnde politieke combinatie. Het kompleet negeren van leiders die eveneens eer verdienen maar die niet (meer) tot de huidige regeercoalitie behoren valt dan des te meer op. Want als Pengel en Lachmon worden geëerd om hun bijdrage bij het emanciperen van het Creoolse respectievelijk het Hindostaanse volksdeel van Suriname, waarom diezelfde eer niet gegeven aan Iding Soemita voor hetzelfde bij de Javaanse Surinamers? Als Henck Arron de hemel in kan worden geprezen voor het ‘brengen van de onafhankelijkheid’, was er dan geen ruimte ergens te vinden voor een plaquette met de naam van Eddy Bruma die daarin ook zo zijn bijdrage heeft geleverd? Het uitblijven van een werkelijk nationale benadering van dit onderwerp zou mogelijk vragen kunnen oproepen omtrent de waarde die je nog moet hechten aan het begrip ‘nationale held’, waarbij het effect dat moet komen van ‘het eren van onze helden’ jammer genoeg verloren gaat.
PALU voorzitter Jim Hok stelt vast, dat als het zo doorgaat je nu al kunt aangeven wie straks gaan eisen dat zij nationaal worden geëerd en dat straten naar hen vernoemd worden en dat er alvast standbeelden worden gegoten, het liefst meters hoog uiteraard. Dat kan onder de huidige condities ook zonder enig probleem, want echte criteria anders dan voldoende (regeer)macht en genoeg geld in de partijkas hebben lijken er ook niet te bestaan. “In dat geval lijkt het toch maar beter om een soort beeldenpark te maken, waarin zonder hoogoplopende discussies dit soort standbeelden een plaats kan krijgen. Aangezien het park waarschijnlijk vrij groot behoort te zijn zal ook iedereen zijn eigen straatnaam kunnen krijgen”, aldus Jim Hok.
11 februari 2008
PALU Secretariaat voor PR en Massacommunicatie (+597) 8802415